ΑΡΓΥΡΟΧΟΪΑ

Εκπαιδεύτρια: Εύη Δημολαΐδου

Αργυροχοΐα είναι η τέχνη της κατεργασίας του ασημιού (αργύρου). Ξεκίνησε από τα πανάρχαια χρόνια που ο πρωτόγονος άνθρωπος αισθάνθηκε την ανάγκη του καλλωπισμού, για να προσελκύσει το ερωτικό ενδιαφέρον του συντρόφου του. Από τότε δηλαδή που άρχισε να δημιουργεί τον πολιτισμό. Σκάβοντας τη γη, εξορύσσοντας μέταλλα, τόσο για την κατασκευή αντικειμένων, όσο και για την κατασκευή κοσμημάτων. Το κόσμημα, σύμβολο κύρους και εξουσίας, αποτελεί μια μορφή Τέχνης, μια μορφή καλλιτεχνικής δημιουργίας και έκφρασης. Επηρεάζει και επηρεάζεται από τα καλλιτεχνικά κινήματα, τις τάσεις της μόδας, από τους διαφορετικούς πολιτισμούς των λαών και συνεχώς εξελίσσεται. Μέσα από τις φάσεις της ιστορικής του διαδρομής αντανακλά τις αισθητικές και πνευματικές αξίες των ανθρώπων, οι οποίες είναι απόλυτα συνδεδεμένες με την καθημερινή τους ζωή. Χρησιμοποιήθηκε ως θρησκευτικό σύμβολο και φυλαχτό, ακόμη και για την στερέωση τμημάτων της ένδυσής τους. Τη θέση των όστρακων κατέλαβαν αργότερα κοσμήματα από χαλκό, άργυρο, κασσίτερο, σίδηρο και χρυσό. Τα κοσμήματα, στο ταξίδι της ιστορίας, φορέθηκαν από γυναίκες και άνδρες. Σκουλαρίκια, βραχιόλια, δαχτυλίδια, σφραγίδες, μενταγιόν, είναι τα πιο δημοφιλή είδη. Άλλοτε περίτεχνα και περίπλοκα, άλλοτε απλά και λειτουργικά, συνεχίζουν να εξελίσσονται, είτε σαν χόμπι, είτε και σαν επάγγελμα.

Τα κύρια μέταλλα με τα οποία ασχολείται το τμήμα Αργυροχοΐας είναι: ο Χαλκός, ο Ορείχαλκος, ο Αλπακάς, το Τιτάνιο και το Ασήμι. Οι μορφές, οι υφές και τα σχήματα που μπορούν να πάρουν τα μέταλλα, είναι απεριόριστες. Με σφυρί, αμόνι και φλόγιστρο, τα μέταλλα μορφοποιούνται, συστρέφονται, κάμπτονται και συνδυάζονται με άλλα υλικά.

Οι βασικές τεχνικές στηρίζονται στη χρήση της συγκόλλησης των μετάλλων και είναι: Διάτρηση, φύλλωση, διάβρωση, τοπογραφικό, περτσίνωμα, inlay, καστόνι, αναπτύγματα, κοκκίδωση. Ενώ τα θέματα διάκοσμου, έχουν ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία και συνοδεύονται από οξειδώσεις, πατίνες, ρητίνες και πλαισιώνονται από ημιπολύτιμες πέτρες.
Μέσα από τη διαδικασία της εξατομικευμένης προσέγγισης, ο μαθητής αποκτά γνώσεις όχι μόνο για να μπορεί να αναπτύξει φαντασία και δεξιότητες, αλλά ταυτόχρονα να μπορεί να επιλύει προβλήματα. Ως καλλιτέχνες – δημιουργοί μπορούν να εκθέσουν τα κοσμήματά τους σε αίθουσες Τέχνης, ακόμη και να λειτουργήσουν ως ελεύθεροι επαγγελματίες.